ေရးၿဖစ္ခဲ့ေသာကဗ်ာမ်ား(၂)

နံနက္ခင္း(သို့)ေရာင္နီဦးလဘက္ရည္ဝိုင္း * ပြင့္အန္လုလုရင္ဘတ္ကို မိ်ဳခ်ထားတဲ့ေကာင္..... ၿပဴထြက္လုလုအစြယ္ေတြ အခါခါၿပန္သိမ္းရင္း...... မိုးကုပ္စက္ဝိုင္းအၿခားတဘက္ဆီက ေတာင္ၿပာတန္းတို့ေငးေမ်ွာ္ေနမိသူ...... *ဝတ္ရုံေတြအခါခါလဲလို့ (ဂုဏ္ပုဒ္တစ္ခုအတြက္) ပန္းငံုကေလးယစ္ပူေဇာ္ခဲ့ခ်ိန္ အိပ္မက္ဟာငိုေၿကြးရွာတယ္။ *ဘယ္ေလာက္မ်ားတဲ့ပန္းကေလးေတြ ယစ္ပူေဇာ္ခဲ့သလဲ......... ေလေၿပညွင္းေရ........... မင္းဘယ္မွာလဲ............ ေနၿခည္ေရ................. မင္းဘယ္မွာလဲ(မဲ့ၿပံဳးေတြမၿပံဳးနဲ့ေတာ့) *အိပ္မက္ေလးေရ........ မင္းအိပ္ေပ်ာ္ေနလား....... ေလေၿပညွင္းကေလးရယ္ ေၿဖးညွင္းစြာလမ္းေလ်ွာက္ခဲ့ပါ ပန္းရနံေတြေဆာင္ယူဖို့မေမ့ပါနဲ့... ေနၿခည္ေရ(ေတာက္ေတာက္ပပ) မင္ၿပံဳးလိုက္စမ္းပါ။ *အိပ္မက္ေရ ထပါေတာ့ အိပ္မႈံစမ္းဝါးနဲ့ မ်က္နွာသစ္လိုက္စမ္းပါအံုး မင္းနဲ့ငါရယ္---------ရယ္....ေလေၿပညွင္းရယ္.. ေရာင္နီးဦးမွာ....နံနက္ခင္းနဲ့အတူ လဘက္ရည္ေသာက္ၿကမယ္။ ။ သစ္ေဝထြဏ္း (၁၀-၅-၀၂) ''ပိုးၿကိုးသီသည့္ဖိုင္တြဲမ်ားကဗ်ာစုမွ''

ေရးၿဖစ္ခဲ့ေသာကဗ်ာမ်ား......

ေသြးနဲ့သြန္းတဲ့ၿမိဳ့ *ႏွစ္အိမ္မစားခဲ့ဘူးရင္ေတာာင္မွ ႏွစ္ၿမိဳ့အိပ္ခဲ့ဘူးတဲ့................. (ကြ်န္ေတာလို)ခပ္တံုးတံုးေခြးအတစ္ေကာင္ရဲ့ ေဝးကြာက်န္ခဲ့တဲ့၊မိုင္တိုင္ခုႏွစ္ခုေက်ာ္က စားက်က္အေဟာင္းေလးၿပန္ရတဲ့ေနက...... *တစ္ေရႊ့ေရႊ့ေနာက္ၿပန္လည္ေနတဲ့ တလိႈက္လိႈပ်ိဳ့တက္လာေသာေပ်ာ္ရြင္မႈ တစ္ၿငိမ့္ၿငိမ့္စီးဝင္လာတဲ့ပီတိအဟုန္ ရင္အစံုမွာၿပည့္လ်ံယိုဖတ္လာခဲ့....... *ၿမင္ကြင္းအတြင္းတေရႊေရႊ့တိုးဝင္လာေသာ ထန္းလံုးခံတပ္တစ္ခု....................... ဝိုးတဝါးအၿမင္အာရုံၿကားမွာဝါးရင္းတုတ္ကိုင္သူရဲေကာင္းၿကီး ''ဘြား''ကနဲ့ဝင္ေရာက္လာခဲ့။ *သူရဲေကာင္းတို့ထုဆစ္ပံုသြန္းနိဳင္ခဲ့တဲ့ေၿမ..... သူရဲေကာင္းတို့ၿငိမ္းေအးစြာလဲေလွ်ာင္းရာေၿမ အို...ကြ်န္ဳပ္၏မိုးခ်ဳပ္ညရီေအာက္မွသူရဲေကာင္းတို့ ကြ်န္ဳပ္၏ကိုယ္အားသင္တို့၏ေသြးစက္တို့ၿဖင့္မသြန္းေလာင္းခဲ့လွ်င္ရွိေစ သင္တို့၏ေသြးတစ္စက္တေလမ်ွလက္ေဆာင္မေပးခဲ့ၿခင္းအေပၚ ၿပင္းထန္စြာအၿပစ္တင္လိုက္သည္။ *အခ်ိန္ကာလတို့ေဟာင္းမင္းလာသည္တိုင္ ေသြးၿဖင့္ေဆးေၿကာခဲ့သည့္ ေမာ္ကြန္းတိုင္တို့ေတာက္ေၿပာင္ဆဲ ႏွလံုးေသြးတို့ၿဖင့္ထုဆစ္သြန္းလုပ္ခဲ့သည့္ခဲ့သည့္ ကမၸည္းရာဇဝင္တို့ပီၿပင္ဆဲ။ *မေႏြးေထြးခဲ့ရင္ေတာင္မွ... မေအးစက္ေသးတဲ့လက္မ်ားငံလင့္ေနဆဲ... ေသြးစြန္းတဲ့လက္မ်ားၿဖင့္တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ၿမိဳ့ ဝိုးတစ္ဝါးလေရာင္ဆမ္းတဲ့ ကြင္းၿပင္က်ယ္တစ္ခုလံုးရႊန္းၿမလို့............... *ထန္းပင္အိုၿမင့္ၿမင့္တို့ ယစ္ေရြရည္မႈးမႈးနဲ့ကခုန္လို့ေကာင္းတုန္း ခဏတာၿမင္ကြင္းကေန ရုတ္တစ္ရတ္ဖဲ့ခြာခဲ့ရၿပန္တယ္္္....... လြမ္းေမာဖြယ္ၿမိဳ့ကေလး.......... လက္ၿပရင္းေငးက်န္ရစ္။ ။ သစ္ေဝထြဏ္း (၂၇-၅-၂၀၀၂) (ေရြဘိုၿမိဳကေလးသို့)